Rumi-I am the hoopoe…

 

 

 

 

 

 

Translation:

Show your face, for the orchard and rosegarden are my desire;
open your lips, for abundant sugar is my desire.
Sun of beauty, come forth one moment out of the cloud, for
that glittering, glowing countenance is my desire.
Out of your air I heard the sound of the falcon-drum; I
returned, for the sultan’s forearm is my desire.
You said capriciously, “Trouble me no more; be gone!” That
saying of yours, “Trouble me no more,” is my desire.
And your repulse, “Be gone, the king is not at home,” and
those mighty airs and brusqueness of the doorkeeper, are my desire.
In the hand of every one who exists there are filings of beauty;
that quarry of elegance and that mine are my desire.
This bread and water of heavens wheel are like a treacherous
torrent; I am a fish, a leviathan, Oman* is my desire.
Like Jacob I am crying alas, alas*; the fair visage of Joseph of
Canaan is my desire.
By God, without you the city is a prison for me; I wander
abroad, mountain and desert are my desire.
My heart is weary of these weak-spirited fellow-travellers; the
Lion of God* and Rustam-i Dastan are my desire.
My soul is sick of Pharaoh and his tyranny; that light of the
countenance of Moses son of Imran is my desire.
I am aweary of these tearful people so full of complaining;
that ranting and roaring of the drunkards is my desire.
I am more eloquent than the nightingale, but because of
vulgar envy a seal is on my tongue, and lamentation is my desire.
Last night the shaikh went all about the city, lamp in hand,
crying, “I am weary of beast and devil, a man is my desire.”
They said, “He is not to be found, we too have searched.” He
answered, “He who is not to be found is my desire.”
Though I am penniless, I will not accept a small carnelian, for
that rare, precious carnelian is my desire.
Hidden from every eye, and all things seen are from Him—
that hidden One manifest in works is my desire.
My state has gone beyond every desire and yearning; from
mine and place to the elements is my desire.
My ear heard the tale of faith and became drunk; where is the
portion of sight? The form of faith is my desire.
In one hand the winecup, in the other the Beloved’s curl—to
dance so in the midst of the arena is my desire.”
That guitar says, “I am dead of expectation; the hand and
bosom and pick of Uthman* are my desire.”
I am at once Love’s guitar, and Love is my guitar-player;
those favours of the strumming of the All-merciful are my desire.
Cunning minstrel, number the rest of this ode after this fashion,
for it is after this fashion I desire.
Show your face from the east, Sun of the Pride of Tabriz; I am
the hoopoe, the presence of Solomon is my desire.

 

 

* Oman, the southern part of the Persian Gulf, symbolizes the
Divine Ocean.
* “Like Jacob, etc.” — Koran 12:84
* The “Lion of God” was Ali, Muhammad’s cousin and fourth caliph.
Rustam was the famous Iranian champion.
* Uthman: Sharaf al-Din-i Qavval the minstrel, see Aflaki 222, etc.

 

modified from the translation by A.J. Arberry
Mystical Poems of Rumi, 1
University of Chicago Press, March 1974

Original:

بنمای رخ که باغ و گلستانم آرزوست
بگشای لب که قند فراوانم آرزوست
ای آفتاب حسن برون آ دمی ز ابر
کان چهره مشعشع تابانم آرزوست
بشنیدم از هوای تو آواز طبل باز
باز آمدم که ساعد سلطانم آرزوست
گفتی ز ناز بیش مرنجان مرا برو
آن گفتنت که بیش مرنجانم آرزوست
وان دفع گفتنت که برو شه به خانه نیست
وان ناز و باز و تندی دربانم آرزوست
در دست هر کی هست ز خوبی قراضههاست
آن معدن ملاحت و آن کانم آرزوست
این نان و آب چرخ چو سیلست بیوفا
من ماهیم نهنگم عمانم آرزوست
یعقوب وار وااسفاها همیزنم
دیدار خوب یوسف کنعانم آرزوست
والله که شهر بیتو مرا حبس میشود
آوارگی و کوه و بیابانم آرزوست
زین همرهان سست عناصر دلم گرفت
شیر خدا و رستم دستانم آرزوست
جانم ملول گشت ز فرعون و ظلم او
آن نور روی موسی عمرانم آرزوست
زین خلق پرشکایت گریان شدم ملول
آنهای هوی و نعره مستانم آرزوست
گویاترم ز بلبل اما ز رشک عام
مهرست بر دهانم و افغانم آرزوست
دی شیخ با چراغ همیگشت گرد شهر
کز دیو و دد ملولم و انسانم آرزوست
گفتند یافت مینشود جستهایم ما
گفت آنک یافت مینشود آنم آرزوست
هر چند مفلسم نپذیرم عقیق خرد
کان عقیق نادر ارزانم آرزوست
پنهان ز دیدهها و همه دیدهها از اوست
آن آشکار صنعت پنهانم آرزوست
خود کار من گذشت ز هر آرزو و آز
از کان و از مکان پی ارکانم آرزوست
گوشم شنید قصه ایمان و مست شد
کو قسم چشم صورت ایمانم آرزوست
یک دست جام باده و یک دست جعد یار
رقصی چنین میانه میدانم آرزوست
میگوید آن رباب که مردم ز انتظار
دست و کنار و زخمه عثمانم آرزوست
من هم رباب عشقم و عشقم ربابیست
وان لطفهای زخمه رحمانم آرزوست
باقی این غزل را ای مطرب ظریف
زین سان همیشمار که زین سانم آرزوست
بنمای شمس مفخر تبریز رو ز شرق
من هدهدم حضور سلیمانم آرزوست

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *