Clouds cry


Transliteration (first lines)

Abr mi barad-o man shovm-e az yar-e judaa
Choon kunam dil becheneen roz zedildar judaa.
Abr baraan wa man-o yar satadah ba-widaa’
Man judaa girya kunaan, abr judaa, yaar judaa


The cloud weeps, and I become separated from my friend –
How can I separate my heart from my heart’s friend on such a day.
The cloud weeping – and I and the friend standing, bidding farewell –
I weeping alone, the clouds alone, the friend alone….
The new sprouts, the joyous air, the bright green garden
and the black-faced nightingale, parted form the roses
Ah poor me, bound to every strand of your hair
what are you doing, pulling me apart, limb from limb
My eyes rain down tears, for you the pupil of my eye
Stand firm, don’t be swept away on this flood of tears
I will no longer need the gift of sight
after my eyes are parted from the gift of your sight
My eyes crack from weeping over you
Quick, take clay from your path
and fill the parting cracks in the wall
Don’t go, I will give you my soul
If you don’t believe me, if you want more, take it and keep it
Your beauty won’t last long after you’ve left Khusro
The rose doesn’t last long apart from the throrn




ابر می بارد و من می شوم از یار جدا
چون کنم دل به چنین روز ز دلدار جدا
ابر و باران و من و یار ستاده به وداع
من جدا گریه کنان، ابر جدا، یار جدا
سبزه نوخیز و هوا خرم و بستان سرسبز
بلبل روی سیه مانده ز گلزار جدا
ای مرا در ته هر موی به زلفت بندی
چه کنی بند ز بندم همه یکبار جدا
دیده از بهر تو خونبار شد، ای مردم چشم
مردمی کن، مشو از دیده خونبار جدا
نعمت دیده نخواهم که بماند پس از این
مانده چون دیده ازان نعمت دیدار جدا
دیده صد رخنه شد از بهر تو، خاکی ز رهت
زود برگیر و بکن رخنه دیوار جدا
می دهم جان مرو از من، وگرت باور نیست
پیش ازان خواهی، بستان و نگهدار جدا
حسن تو دیر نپاید چو ز خسرو رفتی
گل بسی دیر نماند چو شد از خار جدا


Compare with Bob Marley’s “Stand Alone”:



Every night, every day



Lyrics and


Har shab manam futada, Ba girde sarai e tou
Har roz ah o nala kunam az barai e tou


Every night have I fallen, around the circle of Thy tavern
every day, do I wail and cry, in yearning of Thee 

 Jana ba iin shakista dil-bewafa ma shou
Umre guzasht ta shuda am aashina e tou


O Love, turn not thy gaze from this broken hearted one
for a lifetime has been spent, in getting to know Thee 

Rozay ke zarra zarra shavad, ustakhan-e-man
Ba shad hanoz dar dil-e-veesham hava e tou


when my bones are nothing but shattered bits
may my heart carry on its quest of Thee

 Bar hal-e-zar-e-man nazar-e-kun ze raahay lutf
Tu Badshah-e-husni o Khusrau gada e tou


 Let thy Grace fall on my blighted self
Thou art the Lord of Grace, and Khusrau but a beggar of Thee 


Recital: Taj Muhammad Shad Muhammad Nasir Niazi Qawwal
Video credit: Mahera Omar, Karachi
English translation ~ Farrokh Namazi




Two Ghazals from Hafez

I’ve quoted from these before, but here are two of my favorite ghazals in their entirety:

(If the videos on the other pages on this site don’t appear for you, try emptying your cache and reloading the page)







The outward ascetic has no knowledge of our state
          Whatever he says about us, there’s no room for disagreement
Whatever happens to the traveler of the Path is for his own good
           No one is lost on a straight path
Depending on how the game goes, we may move a pawn
          The king has no chance on the gangster’s chessboard
What is this lofty ceiling, plain or many-patterned?
          No wise person in the world can solve this mystery
O Lord what manner of proud grandeur and power is this?
          There are so many hidden wounds, and no space for a sigh…
It seems our bookkeeper doesn’t know the account
          For nothing in the ledger is for the sake of God’s reward

cieling Lotfollah


زاهد ظاهرپرست از حال ما آگاه نیست
در حق ما هر چه گوید جای هیچ اکراه نیست
در طریقت هر چه پیش سالک آید خیر اوست
در صراط مستقیم ای دل کسی گمراه نیست
تا چه بازی رخ نماید بیدقی خواهیم راند
عرصه شطرنج رندان را مجال شاه نیست
چیست این سقف بلند ساده بسیارنقش
زین معما هیچ دانا در جهان آگاه نیست
این چه استغناست یا رب وین چه قادر حکمت است
کاین همه زخم نهان هست و مجال آه نیست
صاحب دیوان ما گویی نمی‌داند حساب
کاندر این طغرا نشان حسبه لله نیست
هر که خواهد گو بیا و هر چه خواهد گو بگو
کبر و ناز و حاجب و دربان بدین درگاه نیست
بر در میخانه رفتن کار یک رنگان بود
خودفروشان را به کوی می فروشان راه نیست
هر چه هست از قامت ناساز بی اندام ماست
ور نه تشریف تو بر بالای کس کوتاه نیست
بنده پیر خراباتم که لطفش دایم است
ور نه لطف شیخ و زاهد گاه هست و گاه نیست
حافظ ار بر صدر ننشیند ز عالی مشربیست
عاشق دردی کش اندربند مال و جاه نیست






 No one has seen your face, and yet a thousand rivals seek you
        Although you’re still a bud, a hundred gazelles entreat you
Although I’m far from you, may no one ever be far from you
         I still hope that I can be united with you soon
If I come to your home, it is not so strange
         There are thousands of strangers like me in this land
In love there is no difference between the Sufi lodge and the tavern
         Everywhere that is is illumined by the light of the beloved’s face
Wherever they are performing the rites of the abbey
         There is rule of the monastery the name of the cross
Whoever became a lover without the friend glancing at him?
         O Master, there is no pain, otherwise there are many physicians
Hafez’s cry was not in vain after all
         It is a strange story and a wondrous tale




روی تو کس ندید و هزارت رقیب هست
در غنچه‌ای هنوز و صدت عندلیب هست
گر آمدم به کوی تو چندان غریب نیست
چون من در آن دیار هزاران غریب هست
در عشق خانقاه و خرابات فرق نیست
هر جا که هست پرتو روی حبیب هست
آن جا که کار صومعه را جلوه می‌دهند
ناقوس دیر راهب و نام صلیب هست
عاشق که شد که یار به حالش نظر نکرد
ای خواجه درد نیست وگرنه طبیب هست
فریاد حافظ این همه آخر به هرزه نیست
هم قصه‌ای غریب و حدیثی عجیب هست



Compare with Amir Khusro’s Ghazal:


I am the slave of that face which no one is allowed to see
          mad for tresses that no one can pass by, nor is allowed to touch
A thirsty flame licks my breast, and displays in the distance
          a drink, which no one’s allowed to taste.
Whether or not I look at him, I don’t have long to live,
        My friend, is this any time to not allow looking?
Hundreds of hearts and eyes await your arrows
          How is it that it’s only unlucky me they’re not allowed to hit?
Lord what agony this captive bird must feel!
          when they won’t accept its sacrifice, nor its flight allow
Let me hear a single word and I’ll give up my soul
          Isn’t it forbidden for me to die without ever being allowed to hear?
My breast was torn to a hundred shreds, my heart is cut to a hundred pieces
            Why won’t these ignorant fools allow me to take off these tattered clothes?
Khusrau was pierced hundred of times by cruel thorns of separation
              Will he ever be allowed to pluck a rose from your garden?



Add. 18113



من بنده آن روي که ديدن نگذارند
ديوانه زلفي که کشيدن نگذارند
از تشنگيم شعله زنان سينه و از دور
شربت بنمايد و چشيدن نگذارند
چون زيستني نيستم، ار بينم و ار ني
اي دوست، چه وقت است که ديدن نگذارند؟
صد ديده و دل منتظر تير تو، فرياد
کش با من بيچاره رسيدن نگذارند
يارب، چه عذابي ست برين مرغ گرفتار؟
بسمل نپسندند و پريدن نگذارند
گفتم سخني بشنوم و جان دهم اکنون
محروم بميرم، چو شنيدن نگذارند؟
صد چاک شده سينه و صد پاره شده دل
اين بي خبران جامه دريدن نگذارند
امروز صبا از جگرم بوي گرفته ست
زنهار کزان سوش وزيدن نگذارند
صد خار جفا خورد ز هجران تو خسرو
آه، ار گلي از روي تو چيدن نگذارند


Envy of the ancient idols…




O you whose beautiful face is the envy of the idols of Azar
(Abraham’s father and famous idol maker);
However I describe you, your beauty is still lovelier.
All over the world have I traveled;
many a maiden’s love have I tasted;
Many a beauty have I seen; but you are something unique.
I have become you, and you me; I have become the body,
you the soul; So that none hereafter may say
that “I am someone and you are someone else.”
Khusro, a stranger, has come to your town as a wandering beggar
For God’s sake, have pity on this beggar
and do not turn him away from your door.

Ay chehra-e zeba-e tu rashk-e butan-e azari;
Har chand wasfat mikunam dar husn-az-aan zebatari.
Aafaq ra gar deedah am mehr-e butan warzeedah am;
Bisyar khuban deedah am lekin tu cheez-e degari.
Man tu shudam, tu man shudi, man tan shudam, tu jan shudi;
Taakas nagoyad baad azeen man deegaram tu deegari.
Khusrau ghareeb ast-o gada uftadah dar shehr-e shuma;
Baashad ki az behr-e khuda, su-e ghareeban bangari.



ای چہرہ زیبای تو رشک بتان آزری
ہر چند وصف می کنم در حسن زاں بالا تری

تو از پری چا بک تری ، و ز برگ گل نازک تری
و ز ہر چہ گوئم بہتری ، حقا عجائب دلبری

تا نقش می بندد فلک ، ہر گز ندادہ ایں نمک
حوری ندانم یا ملک، فرزند آدم یا پری

عالم ہمہ یغمای تو ، خلقی ہمہ شیدای تو
آں نرگس شہلای تو آوردہ رسم کافری

آفاقہا گردیدہ ام مہر بتاں ورزیدہ ام
بسیار خوباں دیدہ ام لیکن تو چیزی دیگری

ای راحت و آرام جان با قد چوںسرورواں
زینساں مرو دامن کشاں کا رام جانم می پری

من تو شدم تو من شدی، من تن شدم تو جان شدی
تا کس نہ گوید بعد ازیں من دیگرم تو دیگری

خسرو غریب است و گدا افتادہ در شہر شما
با شد کہ از بہر خدا سوی غریباں بنگری
امیر خسرو
Amir Khusro


You make me forget myself…

Amir Khusro

I dressed myself up to go see my Love
but when I saw him, I forgot myself
you robbed me of everything
when our eyes met


You made me drink love’s elixir
and I got drunk
when our eyes met


My fair arms with green bangles
you took by the wrist
when our eyes met


Again and again I bow to you
my cloth-dyer whose dye colours everyhting
you dyed me in yourself
when our eyes met


You became the charming lover—
you left me breathless
when our eyes met


Khusro gives his life to you, Nizam
you made me a bride
when our eyes met



Chhap tilak sab cheeni ray mosay naina milaikay
Chhap tilak sab cheeni ray mosay naina milaikay
Prem bhatee ka madhva pilaikay
Matvali kar leeni ray mosay naina milaikay
Gori gori bayyan, hari hari churiyan
Bayyan pakar dhar leeni ray mosay naina milaikay
Bal bal jaaon mein toray rang rajwa
Apni see kar leeni ray mosay naina milaikay
Khusrau Nijaam kay bal bal jayyiye
Mohay Suhaagan keeni ray mosay naina milaikay
Chhap tilak sab cheeni ray mosay naina milaikay




With my beautiful face all adorned, when I went to the beloved,
I saw his face, and forgot all about my own beauty.
Apni chhab banaikay, jo main pi kay paas gayi
Chhab dekhi jab piyu ki so apni bhool gayi.




Show me your face and make me forget I exist
         Let the wind take the harvest of burned ones
Since I let the storm of calamity take my heart and sight
         Let the flood of grief take my house from its foundation
Who smells his tress which is like raw ambergris
         O naive heart, take this question out of your mind
Tell the chest: burn hotter than the flames of the fire-temple of Fars
          Tell the eye: overflow, put the Tigris of Baghdad to shame
On this path, no place can be reached without effort
            If you seek reward, then obey the master
Long live the Magian Pir, the rest is trivial
           Let the others go away and forget my name
Promise to visit me for a moment on the day of my death
            and then carry me to the grave, unbound and free
Last night he said he would kill me with his long eyelashes
          O Lord, take the thought of cruelty from his mind
Hafez, consider the beloved’s sensitive nature
           Leave his doorstep, and take this weeping and wailing with you




روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر
خرمن سوختگان را همه گو باد ببر
ما چو دادیم دل و دیده به طوفان بلا
گو بیا سیل غم و خانه ز بنیاد ببر
زلف چون عنبر خامش که ببوید هیهات
ای دل خام طمع این سخن از یاد ببر
سینه گو شعله آتشکده فارس بکش
دیده گو آب رخ دجله بغداد ببر
دولت پیر مغان باد که باقی سهل است
دیگری گو برو و نام من از یاد ببر
سعی نابرده در این راه به جایی نرسی
مزد اگر می‌طلبی طاعت استاد ببر
روز مرگم نفسی وعده دیدار بده
وان گهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر
دوش می‌گفت به مژگان درازت بکشم
یا رب از خاطرش اندیشه بیداد ببر
حافظ اندیشه کن از نازکی خاطر یار
برو از درگهش این ناله و فریاد ببر


Don’t ignore my sorry state

One of the most popular of Amir Khusrau’s ghazal’s this poem features lines of alternating Persian and Hindavi:




Do not ignore my sorry state
She rolls her eyes and makes excuses
For I cannot bear this separation
Why won’t she take me in her arms?


Long like curls are the nights of separation,
short like life are the days of our union;
My dear, how will I get through this dark night
without seeing your face?


Suddenly, using a thousand tricks,
two enchanting eyes robbed me of my peace of mind;
Who cares for me enough to tell my love of my plight?


Trembling and bewildered, like a flickering candle,
I roam about in the fire of love;
Sleepless eyes, restless body,
neither comes she, nor any message.


O Khusrau, for the sake of the day when you meet your beloved
who has ever tricked us
keep your love concealed in your heart,
in the hopes of reaching her home



Zeehaal-e miskeen makun taghaful,
duraye naina banaye batiyan;
ki taab-e hijran nadaram ay jaan,
na leho kaahe lagaye chhatiyan.Shaban-e hijran daraz chun zulf
wa roz-e waslat cho umr kotah;
Sakhi piya ko jo main na dekhun
to kaise kaatun andheri ratiyan.Yakayak az dil do chashm-e jadoo
basad farebam baburd taskin;
Kise pari hai jo jaa sunaave
piyare pi ko hamaari batiyan.Cho shama sozan cho zarra hairan
hamesha giryan be ishq aan meh;
Na neend naina na ang chaina
na aap aaven na bhejen patiyan
bahaq-e-roze wisale dilbar ki dad mara garib Khusrau;
sapit man ke waraye rakhun jo jaye paon piya ke khatiyan


ز حال مسكين مكن تغافل دورايي نينان بتايي بتيان
كه تاب هجران ندارم اي جان نه ليهو كاهي لگايي چهتيان
شبان هجران دراز چون زلف و روز وصلت چو عمر كوتاه
سكهي پيا كو جو مي نه ديكهون تو كيسي كاتون اندهيري رتيان
يكايك از دل دو چشم جادو به صد فريبن ببرد تسكين
كسي پري هي جو جا سناوي پياري پي سي هماري بتيان
چو شمع سوزان چو ذره حيران هميشه گريان به عشق آن مه
نه نيند نينان نه انگ چينان نه آپ آوين نه بهيجين پتيان
به حق روز وصال دلبر كه داد ما را فريب خسرو
سپيت من كي ورايي راكهون جو جايي پاون پياكي كهتيان


You left, but stayed in my heart


Amir Khusro

My heart left me, but longing for you won’t leave my heart
My heart broke apart, but the pain of you won’t lessen
The moon at night rises opposite your face
but the day will never come when the moon can oppose it
My face is pale gold, and I grind it with the dust of your door
but to be united with you is an unattainable alchemy
At your hands, my tears are a sash
hung over heaven’s shoulders
but my hands cannot hang draped around your neck
I sit in sorrow: though my soul departs, my heart cannot rise up and leave
My heart is a waystation of grief, but no caravan of patience can reach it
or escape the brigands of absence
Khusrau fell into the whirling abyss of longing
the ship of his desire will not make shore

English Translation from: In the Bazaar of Love by Paul Losensky and Sunil Sharma



دل رفت و آرزوی تو از دل نمی شود
دل پاره گشت و درد تو زائل نمی شود
مه می شود مقابل روی تو هر شبی
یک روز با رخ تو مقابل نمی شود
رویم زر است و بر در تو خاک می کنم
وصل تو کیمیاست که حاصل نمی شود
شد اشک من حمایل گردون ز دست تو
دستم به گردن تو حمایل نمی شود
بنشسته ام به غم که ز عشق تو خاستن
با آنکه جان همی شودم، دل نمی شود
دل منزل غم آمد و از رهزنان هجر
یک کاروان صبر به منزل نمی شود
خسرو در اوفتاد به غرقاب آرزو
چون کشتی مراد به ساحل نمی شود



You disappeared, but not from my heart
and you became my happiness and joy
in separation, separation was separated from me
and became my presence in the unseen
For you are the hidden secret of my passion
In my heart, hidden deeper than fantasy
You are my friend in the light of day
and my companion in the darkness

fes brass door


غىبتَ وما غِىبتَ عن ضميري
و صرت فرحتي و سروري
و انفصل الفصل بافتراق
فصار في غيبتي حضوري
فأنت في سرّ غيب همّي
أخفى من الوهم في ضميري
تؤنسي بالنهار حقا
و أنت عند الدجى سميري


It is love, so surrender

Ibn al-Fāriḍ



It is love, so surrender your body—passion is not easy
One stricken by it would not choose it, had he reason
So live without it, for love’s ease is hard
it’s beginning is sickness, and its end is death
But for me, dying in love longingly
for the one I love, is life revived abundantly
I have warned you, knowing love and my transgressions
so choose for yourself what is sweet
But if you want to live happily,
then die in love a martyr—if not, then Love has its people
For whoever does not die in love has not lived it
without facing the bees, you can never gather honey
Say unto the love-slain: “you have fulfilled its right”
and to the pretender: “how different are the black-eyed beauties and those who use eyeliner!”



هو الحُبّ فاسلم بالحشا ما الهَوى سهلَ
فـما اخـتارَهُ مُـضْنى بـه وله عقْلُ

وعِـشْ خـالياً فـالحُبّ راحتُهُ عَناً
وأَوّلُــهُ سُـقْـمٌ وآخـرُهُ قَـتْلُ

ولـكنْ لـديّ الـموتُ فـيه صَبابةً
حـياةٌ لـمَن أهـوى عليّ بها الفضل

نـصحْتُك عِـلماً بالهَوَى والذي أرى
مـخالَفَتي فـاختر لـنفسكَ مـا يحلو

فـإن شـئتَ أن تحيا سعيداً فمُتْ بِهِ
شـهـيداً وإلاّ فـالغرامُ لـهُ أهْـل

فـمن لـم يـمُتْ فـي حُبّه لم يَعِشْ به
ودون اجـتناءِ النّحل ما جنتِ النّحل

وقُـلْ لـقتيلِ الـحبّ وَفّـيتَ حقّه
ولـلمدعي هيهاتِ ما الكَحَلُ الكَحْل

Amīr Khusro




You took my heart from my body, but you’ve stayed in my soul
You given me so much pain, and yet you remain the cure
You split my chest wide open, but in it, you’ve stayed hidden
With flirtation’s sword, you laid waste the kingdom of the heart
And yet, there you remain, a sultan amidst the ruins
The two worlds is what you’ve set as your price
Raise the price, for this is still too cheap
Like salt, I dissolved from shedding many tears
While, from your smile, you remain so sugar-sweet
My soul was freed from its body’s bonds
While my heart remains a prisoner in your curling locks
Old age and beauties’ worship seem to go along so well
Khusro, how long will you remain troubled by this turmoil?




دل ز تن بردی و در جانی هنوز
دردها دادی و درمانی هنوز
           آشکارا سینه‌ام بشکافتی
همچنان در سینه پنهانی هنوز
          ملک دل کردی خراب از تیغ ناز
واندرین ویرانه سلطانی هنوز
           هر دو عالم، قیمت خود گفته‌ای
نرخ بالا کن که ارزانی هنوز
            ما ز گریه چون نمک بگداختیم
تو ز خنده شکرستانی هنوز
             جان ز بند کالبد آزاد گشت
دل به گیسوی تو زندانی هنوز
               پیری و شاهدپرستی هم خوشست
خسروا تا کی پریشانی هنوز؟



Drunk eyes…


Amir Khusro




This eternal pain has left me broken
One glance of your drunken eyes and I lost my faith
My life is now a tale of the past
Spent, and sacrificed at the temple of you


O wondrous intoxicating eyes, o wondrous long locks
O wondrous worshipper of wine, o wondrous enchanter
As he draws the sword, I bow my head to be slain in prostration
How wondrous is his beneficence how wondrous, my submission
In the moment of being slain, my eyes beheld your face
O wondrous kindness, o wondrous guidance
O wondrous flirting, o wondrous beguiling,
O wondrous tilted cap, o wondrous tormentor.
Do not reveal the Truth; in this world blasphemy prevails, Khusrau;
O wondrous source of mystery, o wondrous knower of secrets.





sarmad dardi ajab shikaste kardi
eman bafizae chasm-e-maste kardi
umre ke baya to ahadess guzasht
rafte-o-nisare butparaste kardi

chasm-e-maste ‘ajabe zulf taraze ‘ajabe
maiparaste ‘ajabe fitna taraze ‘ajabe
bahr-e-qatlam chu kashad teghe neham sar basujood
Ou banaaze ‘ajabe man banayaaze ‘ajabe

waqt-e-bismil shudanam chashm barooyash baz ast
mehrbaane ‘ajabe bandanawaaze ‘ajabe

turk taaze ‘ajabe shoba babaaze ‘ajabe
kajkhulaahe ‘ajabe ‘abrada saze ‘ajabe

haq mago kalma-e-kufr ast dar in ja Khusrau
razdaane ‘ajabe sahib-r-raz-e-‘ajabe

chashm e maste ajabe zulf taraze ajabe…







The scent of your curling locks keeps me drunk constantly
the charm of your magic eyes leaves me wasted ceaselessly
After so much patience, O Lord, will I ever be able to light
the candle of my sight at the mihrab of your eyebrow?
The black of vision’s tablet is as dear as anything to me
Because it is the drawing of your black mole for my soul
If you wish to decorate the whole world forever
tell the dawn wind to lift the veil from your face for a time
I, from the sorcery of your intoxicating eyes,
and the dawn wind, from the scent of your hair, are two hopeless vagabonds
How great is Hafez’s zeal! For in his eye nothing appeared
of this world or the next, save the dust of your street




مُدامم مست می‌دارد نسیم جَعد گیسویت                   خرابم می‌کند هر دم فریب چَشم جادویت
پس از چندین شکیبایی شبی یا رب توان دیدن                 که شمع دیده افروزیم در محراب ابرویت؟
سواد لوح بینش را عزیز از بهر آن دارم             که جان را نسخه‌ای باشد ز لوح خال هندویت
تو گر خواهی که جاویدان جهان یک سر بیارایی             صبا را گو که بردارد زمانی بُرقع از رویت
و گر رسم فنا خواهی که از عالم براندازی           برافشان تا فروریزد هزاران جان ز هر مویت
من و باد صبا مسکین دو سرگردانِ بی‌حاصل        من از افسون چشمت مست و او از بوی گیسویت
زهی همت که حافظ راست از دنیا و از عُقبیٰ                 نیاید هیچ در چشمش بجز خاک سر کویت




Amir Khusrow and Ḥallāj: two in one



Amir Khusrow

English Translation:
I have become you, and you me,
I am the body, you, the soul;
So that no one can say hereafter,
That you are someone, and I, someone else.


Orginal (transliteration):
Mun tu shudam tu mun shudi,mun tun shudam tu jaan shudi
Taakas na guyad baad azeen, mun deegaram tu deegari




I am He whom I love, and He whom I love is I
two spirits dwelling in one body
if you see me, you see Him,
and if you see Him, you see us.


أنا من أهوى و من أهوى أنا        نحن روحان حللنا بدنا
فإذا أبصرتني أبصرته        و إذا أبصرته أبصرتنا

Amir Khusrow


Khusrau raen suhaag ki.....

Khusrau raen suhaag ki, jaagi pi ke sung,
Tun mero mun pi-u ko, dovu bhaye ek rung.

Khusrau (the bride) spends the eve of her wedding
Awake with her beloved, (in such a way that)
The body belongs to her, but heart to the beloved,
The two become one.

Khusrau baazi prem ki main khelun pi ke sung,
Jeet gayi to piya moray, haari, pi kay sung.

I, Khusrau, play the game of love with my beloved,
If I win, the beloved’s mine, defeated, I’m beloved’s.


English Translation:
The creaking of the chain of Majnun is the orchestra of the lovers,
Appreciating its music is beyond the ears of the wise. 



Orginal (transliteration):
Naala-e zanjeer-e Majnun arghanoon-e aashiqanast
Zauq-e aan andaza-e gosh-e ulul-albaab neest




If there is a paradise on earth,
It is here, it is here, it is here


Orginal (transliteration):
Agar firdaus bar roo-e zameen ast,
Hameen ast-o hameen ast-o hameen ast.